به وب سایت ستاد یادمان ایثار خوش آمدید

1 مهر:

حمله نيروي هوايي ارتش به خاك دشمن متجاوز يك روز پس از آغاز جنگ (1359ش)

پس از تعرض هواپيماهاي عراق به حريم هوايي ايران و بمباران مناطق حساس كشور، دركمتر از بيست ساعت، يكصد و چهل فـروند جنگـنده ايراني در حريم هوايي بغداد ظاهر شده و طي عملياتي برق‌آسا، چندين پايگاه نظامي و ديگر مراكز مهم و حساس را در بغداد و ساير شهرهاي عراق بمباران كردند. در اين حملات، تعداد زيادي از هواپيماهاي عراقي كه روي باند مستقر شده بودند، منهدم شدند. اين عمليات و نفوذ در خاك عراق تا مناطقي نزديك مرز سوريه و اردن حيرت كارشناسان نظامي خارجي را نيز برانگيخت كه خلبانان ايراني چگونه توانسته‌اند از ديوار توپ‌هاي ضدهوايي و موشك‌هاي زمين به هواي عراق عبور كنند. اين حمله، توان و قابليت رزمي نيروي هوايي را به منصه ظهور رساند و به طرز باشكوهي به نمايش گذاشت.

2 مهر:

سفر هيئت ايراني به نيويورك براي انجام مذاكرات سه جانبه پس از پايان جنگ (1367ش)

به درخواست دبيركل سازمان ملل متحد و به منظور ادامه مذاكرات در نيويورك، هيئت بلندپايه جمهوري اسلامي ايران به سرپرستي وزير وقت امور خارججه، در تاريخ سوم مهر1367 عازم مقر سازمان ملل شد. اين هيئت به مدت دو هفته، علاوه بر شركت در مذاكرات سه جانبه وزراي خارجه ايران، عراق و دبيركل، از فرصت حضور وزراي خارجه ساير كشورهاي جهان به مناسبت برگزاري مجمع عمومي سازمان ملل استفاده نمود و در ملاقات‌هاي متعدد، مواضع جمهوري اسلامي ايران به ويژه در خصوص مذاكرات مربوط به اجراي قطعنامه598 و كارشكني‌هاي عراق، مذاكرات قبلي نيويورك و ژنو و پيش شرط‌هاي عراق و معاهده1975 الجزاير را تشريح كرد. در نهايت، اولين دور مذاكرات سه جانبه از تاريخ نهم مهرماه آن سال آغاز شد و در بيستم آبان67 پس از هفت دور ملاقات و مذاكره زير نظر دبيركل و يا نماينده ويژه وي، پايان پذيرفت. اين دور از مذاكرات نتيجه‌اي در بر نداشت و اين امر موجب نگراني دبيركل شد كه در گزارش وي منعكس گرديد. دبيركل و هيئت ايراني در عدم رضايت از برخورد عراق است كه فاقد علاقه و انگيزه براي اجراي قطعنامه598 است. در حالي كه فشار عراق بر آزادسازي اسرا بود، ايران بر عقب‌نشيني نيروها تأكيد داشت. پيشرفت حاصل در تبادل اسرا اندك بود و صرفاً دو طرف با آزادي تعدادي از اسراي معلول و بيمار موافقت كردند.

5 مهر:

آغاز عمليات بزرگ ثامن الائمه و شكست حصر آبادان (1360ش)

1- به فرمان امام خميني(ره)، رزمندگان دلير اسلام، در عملياتي سريع و هماهنگ عليه مواضع ارتش اشغالگر عراق، موفق به شكستن حلقه محاصره شهر آبادان شدند. اين شهر از ابتداي جنگ تحميلي به مدت حدود يك سال، در محاصره نيروهاي نظامي عراق بود و به خاطر وجود استحكامات متعدد دشمن، شكست محاصره آن بسيار دشوار به نظر مي‌رسيد. اما رزمندگان اسلام در عمليات ثامن‌الاثمه با رشادت، اين محاصره را شكستند و اولين پيروزي بزرگ خود را در جنگ به ثبت رساندند. عمليات بزرگ ثامن‌الاثمه با رمز نوراني «نصر من الله و فتح قريب» در جبهه جنوب و شمال آبادان در شرق رودكارون در وسعت150 كيلومتر مربع از5مهر1360، با هدف شكست حصر آبادان و با همكاري ارتش و سپاه انجام شد. بدين ترتيب، اولين همكاري سپاه و ارتش در اين عمليات و در مقياس وسيع به منصه ظهور رسيد و تحقق يافت. نتايج عمليات بزرگ ثامن‌الائمه: تلفات نيروي انساني دشمن:1800 نفر اسير، 1500 تا2000 نفر كشته و زخمي؛ سـاير نتايج: آزادسازي150 كيلومتر مربع از خاك ميهن اسلامي شامل دو جاده استراتژيك اهواز- آبادان و ماهشهر- آبادان و خروج شهر آبادان از محاصره؛ تجهيزات و امكانات: تانك و نفربر:90 دستگاه انهدامي و160 دستگاه اغتنامي، خودرو:100 دستگاه انهدامي و150 دستگاه اغتنامي و… .

6 مهر:

صدور اولين قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل در خصوص جنگ عراق با ايران (1359ش )

در تاريخ سوم مهر1359ش، چهار روز پس از آغاز جنگ تحميلي، دبيركل سازمان ملل به شوراي امنيتاطلاع داد كه به رغم كوشش‌هاي به عمل آمده براي توقف حملات، جنگ ميان ايران و عراق در زمين، دريا و هوا ادامه يافته و خسارات جاني و مالي به بار مي‌آورد. از اين رو وي پيشنهاد كرد شوراي امنيت، مسأله را با فوريت رسيدگي كند. سرانجام اين جلسه در روزهاي چهارم تا ششم مهرماه آن سال تشكيل شد و طرح صدور قطعنامه‌اي در اين زمينه به اتفاق آرا تصويب شد، تا اين كه قطعنامه479 به عنوان اولين قطعنامه شوراي امنيت درباره جنگ عراق با ايران صادر گرديد. در اين قطعنامه، ضمن اظهار نگراني عميق درباره وضعيت رو به گسترش جنگ ميان دو طرف، از ايران و عراق خواسته شده بود كه مناقشه خود را از راه‌هاي مسالمت‌آميز و طبق اصول عدالت و حقوق بين‌الملل حل نمايند. در اين ميان، جمهوري اسلامي ايران در اظهار نظر راجع به اين قطعنامه ، با اعلام نقض مكرر عهدنامه1975 الجزاير توسط عراق و قصد و نيت عراق به تشديد   اقدامات خصمانه در مقابل خويشتنداري ايران، تصريح كرد كه عراق با برپا كردن يك جنگ تجاوزكارانه در داخل سرزمين ايران و حمله به مراكز حساس كشور براي جمهوري اسلامي، راهي جز دفاع از خود براي حفظ حاكميت جمهوري اسلامي باقي نگذارده است. جمهوري اسلامي ايران همچنين اعلام كرد مادام كه عراق، تماميت ارضي و حاكميت ما را از زير پا گذاشته و مأموران عراق در داخل مرزهاي ما به اقدامات تجاوزكارانه و خرابكارانه مبادرت مي‌ورزند، قطعنامه نمي تواند مورد قبول ايران واقع شود و هيچ فايده‌اي در مذاكره مستقيم يا غير مستقيم در مورد منازعه بين دو كشور نمي‌بينيم. قطعنامه479 به دليل آن كه هيچ اشاره‌اي به متجاوز و آغازگر جنگ نداشته و دو طرف را به يك اندازه مورد خطاب قرار داده، به عنوان ظالمانه‌ترين و غير عادلانه‌ترين قطعنامه شورا در مورد جنگ عراق عليه ايران به شمار مي‌رود.

8 مهر:

شهادت سرداران اسلام «فكوري، نامجو، كلاهدوز و جهان‌آرا» در سانحه هوايي (1360ش)

پس از پايان موفقيت‌آميز عمليات ثامن‌الائمه، پنج تن از فرماندهان رده بالاي ارتش و سپاه، جهت تقديم گزارش به حضرت امام خميني(ره) فرماندهي معظم كل قوا، عازم تهران مي‌شوند. به اين منظور، يك فروند  هواپيماي سي 130 با چهل نفـر سرنشين و27 مجروح و32 تن از شهداي عمليات ثامن‌الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز در آمد. اما اين هواپيما در30 كيلومتري فرودگاه مهرآباد در جنوب غربي كهريزك دچار سانحه گرديد. خلبان سعي نمود هواپيما را در همان منطقه به زمين بنشاند كه پس از طي مسافت270 متري، بال چپ هواپيما به زمين اصابت مي‌كند. هواپيما متلاشي شده و آتش مي‌گيرد كه در نتيجه49 نفر از سرنشينان هواپيما از جمله اين پنج فرمانده به شهادت رسيدند كه عبارتند از: سرلشكر ولي‌الله فلاحي، جانشين ستاد مشترك ارتش، سرتيپ موسي نامجو، وزير دفاع و نماينده امام در شوراي عالي دفاع و فرمانده دانشكده افسري، سرتيپ جواد فكوري، فرمانده نيروي هوايي و وزير دفاع و مشاور در ستاد مشترك ارتش، يوسف كلاهدوز، قائم مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و برادر محمدعلي جهان‌آرا، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامي خرمشهر.

9 مهر:

عمليات غيوراصلي در جاده حميديه- اهواز، توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامي (1359ش)

پس از آغاز هجوم وحشيانه دشمن بعثي به خاك جمهوري اسلامي ايران، لشكرهاي دشمن در صدد رسيدن به شهر اهواز و تصرف آن بودند. هر چند مقاومت‌هايي در شهر بستان و ساير محورها صورت گرفت، ليكن به دليل سنگيني تهاجم دشمن، نيروهاي خودي براي استقرار در مواضع مناسب‌تر، عقب‌نشيني كردند. در نتيجه دشمن با يك خيز بلند، خود را به دروازه حميديه رساند و شهر اهواز را در معرض تهديد قرار داد. در اين وضعيت،28 تن از برادران پاسدار و بسيجي به فرماندهي شهيد غيور اصلي، در حـالي كـه فقط چند قبضه آرپي‌جي  هفت در اختيار داشتند، شبانه آماده يورش به دشمن شده، پس از خروج از شهر، در چند كيلومتري آن، در كنار جاده حميديه- اهواز، به كمين دشمن نشستند. اين نيروها در بامداد نهم مهرماه1359، شليك هماهنگ به سوي تانك‌هاي عراقي را آغاز كردند و باعث وحشت و نگراني دشمن گرديدند. پس از اين عمليات كه به گل نشستن و انفجار چندين دستگاه تانك دشمن انجاميد، دشمن چند بار اقدام به پيـش‌روي در ايـن محـور نمـود تا اين كه سرانجام در حوالي غرب سوسنگرد، زمين‌گير شد.

آغاز عمليات متوسط مسلم بن عقيل(ع) (1361ش)

عمليات مسلم بن عقيل در تاريخ9 مهر 1361ش با رمز يا ابوالفضل‌العباس(ع) در جبهه مياني و در غرب سومارو ارتفاعات مسلط بر شهر مندلي عراق در وسعتي برابر با150 كيلومتر مربع و با هدف آزادسازي چندين ارتفاع مرزي و انهدام نيروهاي دشمن و تصرف ارتفاعات مشرف بر شهر مندلي طي دو مرحله به فرماندهي قرارگاه عملياتي نجف اشرف انجام شد. اين منطقه از جبهه‌هاي مهم محسوب مي‌شد و به علت نزديك بودن به بغداد، از استحكامات زيادي برخوردار بود. رزمندگان اسلام متشكل از ارتش و سپاه با شنيدن مرز مبارك عمليات، هجمه خود را آغاز كرده و پس از عبور از موانع متعدد مين و تله‌هاي انفجاري، به سربازان عراقي يورش بردند. در نخستين ساعات حمله، برخي ارتفاعات منطقه به دست تواناي رزمندگان اسلام آزاد شد و از لوث وجود بعثيان پاكسازي گرديد. در اين حال دشمن شكست خورده علي رغم انجام پاتك، با دريافت ضربات كوبنده توسط قواي اسلام ، با برجـاي گـذاشتن تلفـات بسيار، مجبور به عقب‌نشيني شد. نتايج عمليات متوسط مسلم‌بن عقيل: تلفات نيروي انساني دشمن:275 نفر اسير و4000 نفر كشته و زخمي؛ ساير نتايج: آزادي ارتفاعات مشرف به شهر مندلي و پاسگاه‌هاي مرزي ايران از جمله قلعه چوق، سومار، ميـان تنگ و كـاني شيخ؛ تجهيزات و امكانات: تانك و نفربر:79 دستگاه انهدامي، هواپيما:7 فروند انهدامي، خودرو: ده‌ها دستگا انهدامي، لودر و بولدوزر: 3 دستگاه انهدامي و3 دستگاه اغتنامي، كاتيوشا و توپ:3 قبضه انهدامي و3 قبضه اغتنامي.

10 مهر:

عميات سوسنگرد و آزادسازي بستان و سوسنگرد(1359ش)

در پي تهاجم ارتش مزدور بعث عراق براي مقابله با انقلاب اسلامي در31 شهريور1359 و ورود نيروهاي نظامي به همراه ادوات سنگين و سبك دشمن در جنوب و غرب كشور، مناطق وسيعي از ميهن اسلامي به اشغـال آنـان درآمد. در اين ميان، يك لشكر زرهي عراق متشكل از200 الي250 تانك، پس از تصرف جاده سوسنگرد- حميديه به اهواز، از مرز بستان عبور كرده و سوسنگرد را به تصرف خود درآوردند. پس از اين تجاوز، رزمندگان اسلام در تاريخ هشتم مهر1359، در عملياتي، به دشمن حمله برده و علي‌رغم عدم تجهيز قوا و كمي نيروها، در برابر نيروهاي عراقي مقابله كردند. در ادامه حمله به نيروهاي دشمن، تلفات بسياري بر دشمن وارد آمد به طوري كه پس از آن مجبور به عقب‌نشيني شدند. در اين حمله، نيروهاي اسلام متشكل از مردم بومي و بسيج، به دشمن امان نداده و در10مهر1359، سوسنگرد را از لوث دشمنان پاك كردند. در اين حملات، بيش از هفتاد تانك و خودروي دشمن در كمتر از نصف روز منهدم گرديد و تعدادي از نفرات آنان به اسارت درآمدند.

11 مهر:

قطع كامل روابط ديپلماتيك ايران و عراق در اوج جنگ تحميلي (1366ش)

روابط سياسي ايران و عراق كه پس از امضاي قرارداد1353ش(1975م) الجزاير، رو به بهبودي مي‌رفت با وقوع انقلاب اسلامي به سردي گراييد و در فاصله يك سال و نيم بعد از پيروزي انقلاب، وقوع حوادث متعدد و درگيريهاي پراكنده، باعث ايجاد تنش در روابط دو كشور شد. شروع جنگ تحميلي و حمله سراسري ارتش بعث عراق، از نقاط عطف روابط بين دو كشور به شمار مي‌آيد و از ديدگاه روابط بين‌الملل، منشاء اثر در ارتباطات ديپلمـاتيك محسـوب مي‌گـردد. حملـه عراق به جمهوري اسلامي ايران در31 شهريور1359، اگر چه نقطه اوج اين تنش‌ها به حساب مي‌آمد، اما روابط رسمي ديپلماتيك همچنان برقرار بود و ديپلمات‌هاي دو كشور، در طول سال‌هاي جنگ، در سفارت دو طرف باقي ماندند، هر چند اين حضور در پايين‌ترين رده‌ها بود. با اين حال در پايان هفتمين سال از جنگ هشت ساله، دو كشور، روابط سياسي و ديپلماتيك خود را قطع كردند و ديپلمات‌هاي ايران و عراق، عازم كشورهاي خود شدند.

12 مهر:

آغاز عمليات« ظفر2 » در منطقه كركوك عراق توسط سپاه (1366ش)

 عمليات ظفر2، در تاريخ دوازدهم مهر1366ش، با رمز مبارك لبيك يا حسين(ع)، در منطقه عملياتي شهر كفري در استان كركوك عراق، به منظور پاسخگويي به‌شرارت‌هاي رژيم بعث عراق در بمباران شيميايي و ويران ساختن روستاهاي‌كردنشين‌استان‌هاي شمالي عراق و نيز با هدف انهدام تأسيسات نظامي و اقتصادي عراق آغاز گرديد. رزمندگان تحت امر قرارگاه رمضان، متشكل از نيروي زميني سپاه و لشكر9 بدر مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق در نخستين ساعات عمليات، ارتفاعات مهم منطقه را به تصرف خود درآوردند و نيروهاي دشمـن را متلاشي نمـودند . رزمندگـان لشكـر9 بدر با يك مانور پرتحرك، پس از وارد آوردن تلفات و خسارات سنگين، قرارگاه‌هاي دشمن را تصرف كرده و جاده‌هاي مهم منطقه را به كنترل خود درآوردند. همچنين در اين عمليات ضمن كشته و زخمي كردن بيش از پانصدتن از قواي بعث، ده‌ها دستگاه تانك و نفربر و سلاح‌هاي نيمه سنگين منهدم گرديد.

13 مهر:

حمله سنگين متجاوزان بعثي به شهر خرمشهر (1359ش)

با شكست ‌متجاوزان بعث ‌در نبـرد با مدافعان خرمشهر در دهم مهر1359، نيروهاي دشمن ضمن سازمان‌دهي و استقرار در مواضع جديد، تلاش اصلي خود را جهت ممانعت از توفق به هر شكل ممكن متمركز نمودند. بدين منظور، دشمن مصمم بود پيشروي را هر چند در قالب خيزهاي كوتاه، ادامه دهد. لذا براساس طرح‌ريزي جديد، در سپيده‌دم 13مهر59، تهاجم سنگيني را آغاز كرد و پس از تلاش فراوان، تنها موفق به پنجاه‌متر پيشروي در داخل بندر خرمشهر گرديد و ضمن تحمل ضايعات فراوان و يورش رزمندگان اسلام به قرارگاه دشمن، دشمن را از پيشروي باز داشت. دشمن براي تصرف خرمشهر چند مشكل عمده داشت كه عبارتند از: عدم شناخت دقيق از اوضاع داخل شهر، حضور رزمندگان اسلام در داخل شهر و مشكلات ناشي از مقاومت آنان و نيز هراس دشمن از جنگ شهري و خالي شدن پشت سر يگان‌ها، در صورت ورود به داخل شهر و امكان دور خوردن و محاصره نيروها در داخل شهر و نيز احتمال تفرقه و جدا شدن يگان‌ها از يكديگر. و در نهايت با تهاجم بي‌رحمانه مزدوران بعثي به شهر خرمشهر،اين‌شهر قهرمان‌درچهارم‌آبان1359 به اشغال درآمد.

14 مهر:

واگذاري بندر عقبه در اردن به عراق براي انجام تداركات جنگ عليه ايران (1359ش)

با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران، شاه حسين پادشان وقت اردن، طي سفري24 ساعته به عراق، حمايت كامل خود را از صدام حسين اعلام نمود. وي در اين سفر اظهار داشت: كشورهاي عربي يكي هستند و يك  سـرنـوشت دارند و بنـابـراين بـايد در از عراق متحد باشند. در پي اين سفر،نخست وزير اردن نيز دستور داد كليه وسايل نقليه اين كشور جهت حمل غذا و لوازم  نظامي و غير نظامي به عراق بسيج شوند. با آغاز رسمي جنگ عراق عليه ايران در 31 شهريور 1359ش ناامني در نطقه اروندرود ، دولت اردن، بندر عقبه اين كشور در درياي سرخ را  در اختيار عراق قرار داد تا كمك‌هاي نظامي خارجي از اين بندر به عراق منتقل شوند. از سوي ديگر همزمان با آغاز جنگ، شاه حسين طي فرماني، دستور استقرار چهل هزار نيروي نظامي اين كشور در مرز عراق را صادر كرد تا در صورت لزوم به كمك عراق بشتابند.

15 مهر:

انتشار طرح جمهوري اسلامي ايران براي امنيت منطقه در جريان جنگ تحميلي (1365ش)

با طولاني شدن جنگ و گسترش دامنه پيروزي‌هاي نظامي ايران به ويژه پس از فتح فاو در بهمن1364، از سوي آمريكا و حاميان منطقه‌اي آن، درباره نيات و اهداف جمهوري اسلامي ايران شايعاتي منتشر گرديد كه بر اساس آن، ايران به گسترش دامنه جغرافيايي جنگ، تلاش براي اشغال كشورهاي همسايه، دخالت در مورد داخلي كشورها و كمك به گروه‌هاي مخالف دولت مركزي كشورهاي منطقه متهم گرديده است. در پاسخ به اين اتهامات، دولت جمهوري اسلامي ايران از سازمان ملل متحد خواست تا طرح قرارداد امنيتي ايرا را منتشر نمايد. بر اساس اين طرح كه در سي‌ام ارديبهشت1365ش، طي يادداشت محرمانه‌اي به دبيركل سـازمان ملل متحد ارائه شده بود، ايران براي همكاري با دبيركل در جهت انعقاد يك قرارداد امنيتي منطقه‌اي با كشورهاي خليج‌فارس بر مبناي اصول استقلال، حاكميت ملي، تماميت ارضي، عدم مداخله در امور ديگران و… اعلام آمادگي كرده بود. در اين طرح كه در چنين روزي در سال1365ش منتشر شد، از ياد شده و سياست اعلام شده جمهوري اسلامي ايران، مبني بر اجتناب از گسترش جنگ و تأمين صلح براي منطقه مورد تأكيد قرار گرفته بود. همچنين در اين طرح، از اقدامات و ابتكارات دبيركل وقت سازمان ملل در جهت ابقاي صلح باثبات در منطقه بر پايه رعايت احترام به استقلال و تماميت ارضي و عدم مداخله در امور داخلي ديگر كشورها استقبال شده بود.

16 مهر:

صدور قطعنامه588 شوراي امنيت درباره جنگ ايران و عراق

با شكايت مكرر ايران مبني بر كاربرد سلاح شيميايي عراق در جنگ و اعزام كارشناسان سازمان ملل، گزارشي از اين بمباران به دبيركل رسيد كه ناگزير رييس شوراي امنيت، بيانيه قاطعي در محكوميت كاربرد اين سلاح‌ها توسط عراق صادر كرد، هر چند كه در اين بيانيه، «ادامه منازعه» نيز محكوم شده بود. شورا در8 بهمن1365، بحث خود را در مورد جنگ آغاز كرد و دبيركل، گزارش مفصلي به شورا ارائه نمود. اين بحث منجر به صدور قطعناه588 در تاريخ16 مهر1365ش(8 اكتبر1986م) به اتفاق آراء شد. اين قطعنامه، با احساس خطر عميق نسبت به طولاني شدن و تشديد منازعه و با يادآوري تعهدات دول در خودداري از كاربرد زور و حل صلح‌آميز اختلافات، ايران و عراق را به اجراي كامل و بدون درنگ قطعنامه قبلي شورا مبني بر آتش‌بس بين طرفين فرا مي‌خواند. علت اصلي صدور اين قطعنامه، بيشتر به خاطر تهديد ايران به انجام حمله سرنوشت‌ساز به عراق است و مي‌توان ارزيابي كرد كه اين قطعنامه، آخرين اتمام حجت به طـرفين و به ويژه ايران براي پذيرش توصيه‌هاي شوراست. اما ايران اين قطعنامه را در حالي كه ارتش بعث، تهاجم بي امان خود را به خاك ميهن اسلامي ادامه مي‌داد، نپذيرفت.

حمله چرخ‌بال‌هاي آمريكايي به قايق‌هاي گشتي سپاه در خليج‌فارس (1366ش)

نيروهاي ايراني در حال گشت‌زني عادي در منطقه شمالي خليج‌فارس در اطراف جزيره فارسي بودند كه با تهاجم وحشيانه هلي‌كوپترهاي آمريكايي روبرو شدند. در جريان حمله به اين قايق‌ها،    3 قايق به شدت آسيب ديده و قايق چهارم موفق به ترك محل درگيري شد. همچنين دو تن از رزمندگان سپاهي شهيد، يك تن به شدت زخمي و شش تن ديگر ربوده شدند. در جريان اين درگيري، يك هلي‌كوپتر آمريكايي هدف موشك استينگر شليك شده از قايق‌هاي ايراني قرار گرفت و سرنگون شد. وزير جنگ آمريكا اين عمل نيروهاي آمريكايي را دفاع از خود ناميد ولي در واقع آمريكا با اين عمل خود، رسماً اعلام جنگ نمود.

18 مهر:

اشغال منطقه موسيان توسط ارتش رژيم بعث عراق در روزهاي آغاز جنگ

شهر موسيان در شش كيلومتري مـرز ايـران و عراق در استان خوزستان و از شهرهاي عـرب زبـان ايـران‌ است كه كمتر از بيست روز پس از آغاز جنگ، به همراه روستاهاي اطراف آن به تصرف ارتش عراق درآمد. كل جمعيت اين شهر كه در زمان حمله نيروهاي عراقي شامل پانصد و هشتاد خانواده بودند به اسارت قواي متجاوز درآمدند. همچنين پس از اشغال منطقه، ارتش جنايتكار بعث طبق روش هميشگي خود، اين شهر و سي و سه روستاي اطراف آن را به وسيله مواد منفجره و بلدوزر ويران نمود و به تلي از خاك تبديل كرد. شهر مرزي موسيان به همراه بخش‌هاي ديگري از سرزمين ايران، بعد از حدود هفتادماه اشغـال، در اولين روزهاي عمليات غرورآفرين فتح‌المبين، در فروردين1361ش از دست قواي بعثي آزاد شد و به آغوش ميهن اسلامي بازگشت.

19 مهر:

محاصره‌كامل‌خرمشهرتوسط‌دشمن‌بعثي درپي اشغال جاده اهواز-آبادان(1359ش)

پس از پيشروي دشمن به سمت خرمشهر، عراقي‌ها تا19 مهر، همچنان در مدخل شهر و حوالي آن درگير بودند. همچنين عقبه نيروهاي خودي با استفاده از پل خرمشهر باز بود و تردد در آن صورت مي‌گرفت. در اين حال گرچه مقاومت در داخل خرمشهر، نيروهاي عراقي را با تلفات زياد و كندي در پيشروي روبرو ساخت، ولي در عين حال، عدم تقويت نيروهاي خودي نبودن آتش پشتيباني و… موجب گرديد كه دشمن بدون برخورد با مقاومت جدي، شهر را در اين روز به محاصره كامل خود درآورد. از اين پس درگيري مدافعان شهر با متجاوزان عراقي شدت يافت تا اين كه پس از خلق حماسه‌اي جاودان، خرمشهر در چهارم آبان1359، 35 روز پس از آغاز جنگ، سقوط كرد.

عمليات نامنظم فتح1 توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامي (1365ش)

همزمان با اجراي عمليات پي‌در‌پي برون مرزي و وارد كردن ضربات متعدد به ماشين جنگي عراق، عمليات جديدي باهمكاري رزمندگان اسلام و نيروهاي اتحاديه ميهني كردستان عراق در داخل خاك دشمن، با نام فتتح برنامه ريزي گرديد كه اولين هدف آن، شهر اقتصادي و نفتي كركوك بود. رزمندگان اسلام با نفوذ تا عمق150 كيلومتري خاك عراق، به انتظار اعلام عمليات از طريق قرارگاه رمضان بودند تا اين كه عمليات متوسط و پارتيزاني فتح1 از تاريخ 19 مهر1365ش در منطقه عمومي كركوك عراق با هدف پاسخ به شرارت‌هاي دشمن در حمله به تأسيسات ايران، ضربه زدن به ضد انقلاب خود فروخته در عراق و اختلال در صادرات و جلوگيري از افزايش تولـيد نفت عـراق آغاز شد. در اين عمليات نتايج زير به دست آمد:600 نفر كشته و زخمي؛ انجام عمليات درعمق خاك عراق و تعرضاتي محدود به نيروهاي دشمن و اجراي آتش ادوات با حجم زياد روي تأسيسات كركوك؛ انهدام تأسيسات پالايشگاه كركوك، انهدام نيروگاه حرارتي برق كركوك، انهدام سه پايگاه موشكي زمين به هوا، انهدام مقر منافقين و ضدانقلابيون؛ انهدام تأسيسات تفكيك نفت و گاز منطقه . اين عمليات ، آغازي  بر ديگر عمليات‌هاي نامنظم رزمندگان اسلام عليه ارتش بعث عراق بود كه ضربات متعددي را بر دشمن وارد آورد.

23 مهر:

عمليات كلاسيك دزفول توسط ارتش جمهوري اسلامي (1359ش)

ارتش عراق از همان روزهاي نخست تجاوز، سعي در تصرف پايگاه مهم وحدتي (پايگاه هوايي) دزفول داشت كه با مقابله نيروهاي مردمي، آرزوهايش به ياس مبدل شد و براي تلافي شكست‌هاي خود در جبهه‌هاي دزفول، اين شهر را زير آتش توپخانه خود گرفت. از اين رو، براي دور كردن آتش دشمن از شهر در امان ماندن پايگاه نيروي هوايي، طرح حمله‌اي به صورت كلاسيك توسط نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران ريخته شد كه اين حمله در روز23 مهر1359، درغرب دزفول انجام شد. اين عمليات علي‌رغم فداكاري و جانبازي نيروهاي اسلام، به دليل عدم پشتيباني و شناسايي دقيق منطقه، به عقب‌نشيني قواي خودي منجر گشت.

25 مهر:

عمليات متوسط عاشورا (ميمك)(1363 ش)

عمليات متوسط عاشورا، در تاريخ 25مهر1363ش با رمز يا اباعبدالله‌الحسين(ع) در منطقه  عملياتي جبهه مياني و ارتفاعات مرزي ميمك در وسعت تقريبي50 كيلومتر مربع به طور مشترك و به فرماندهي سپاه پاسداران آغاز شد. از ابتداي جنگ تحميلي، اين ارتفاعات، يكي از مناطق فعال بود كه طرفين جنگ براي تسلط بر آن، همواره درگير بودند. اين عمليات با اهداف آزادسازي ارتفاعات مرزي، انهدام نيروهاي دشمن، تحميل خط پدافندي جديد و راندن دشمن به دشت، با شليك بي‌امان آتشبارهاي سپاهيان اسلام، از سه محور صورت گـرفت. اين عمليات پس از پنج روز نبرد سنگين، در 30مهر به پايان رسيد و رزمندگان اسلام، پيروزمندانه در مواضع جديد استقرار يافتند. نتايج عمليات متوسط عاشورا: تلفات نيروي انساني دشمن:190 نفر اسير، ساير نتايج: آزادسازي  منطقه‌اي به وسعت50 كيلومتر مربع از جمله ارتفاعات كركني، فيصل، كوه گچي و كاسه كاف؛ تجهيزات و امكانات: تانك و نفربر: 75دستگاه انهدامي و9 دستگاه اغتنامي، خمپاره‌انداز:29 قبضه اغتنامي، ضدهوايي: 7 قبضه اغتنامي، توپ106م‌م:6 قبضه اغتنامي، خودرو:4 دستگاه اغتنامي و20دستگاه اغتنامي، سقوط3 فروند هواپيما و2 فروند هلي‌كوپتر.

27 مهر:

آغاز عمليات والفجر4 (1362ش)

عمليات بزرگ والفجر4 در تاريخ 27 مهر1362 با رمز مقدس يا الله، يا الله، يا الله در منطقه عملياتي غرب و دره شيلر در شمال مريوان و پنجوين در وسعتي در حدود600 كيلومتر مربع انجام گرفت. هدف اين عمليات، قطع ارتباط نيروهاي ضد انقلاب با رژيم بعث عراق، آزادسازي بخشي از ميهن اسلامي و ارتفاعات مهم عراق، آزادسازي بخشي از ميهن زير ديد و تير دشمن، فراهم‌‌سازي مقدمات عمليات در استان سليمانيه عراق و وارد كردن ضربات اساسي بر ماشين جنگي دشمن و… بود. اين عمليات، در سه مرحله صورت گرفت و تا اواسط آبان ماه1362 به طول انجاميد. در اين عمليات، رزمندگان اسلام متشكل از نيروهاي ارتش و سپاه از دو محور بانه و مريوان بر نيروهاي دشمن هجوم بردند و با عبور از ميدان‌هاي مين و موانع ايذايي و كوه‌هاي صعب‌العبور، به سرعت دشمن را محاصره كردند. بر اثر اجراي آتش قواي اسلام، منطقه مملو از جنازه بعثيان و ادوات منهدم شده آنها گرديد و دود پر حجمي، آسمان منطقه عملياتي را فرا گـرفت. در نتيجـه عمليـات والفـجـر4، ارتفاعات مهمي همچون هيتمال، لك‌لك، رستم آلان و… آزاد شده و حدود700 كيلومتر مربع از خاك عراق آزاد گرديد. در اين عمليات10 فروند هواپيما،27 دستگاه تانك و نفربر،200 دستگاه خودرو و… از دشمن منهدم گرديد. همچنين200 دستگاه خودرو،20 دستگاه جيپ106 و مقدار زيادي مهمات سبك و سنگين و وسايل مخابراتي به غنيمت سپاه اسلام درآمد. علاوه بر آن، هجده هزار نفر از نيروهاي دشمن كشته و زخمي و1000 نفر اسير شدند. در اين عمليات، همچنين200 نفر از رزمندگان اسلام از اسارت عناصر ضد انقلاب آزاد شدند.

حمله تجاوزكارانه ناوهاي آمريكايي به جزاير نفتي ايران در خليج‌فارس(1366ش)

 پس از آن كه دولت كويت، جمهوري اسلامي ايران را به حملات موشكي متهم كرد و عراق با اين بهانه در17 شهريور66، به تأسيسات ايران حمله برد، ايران نيز يك موشك به نفتكش كويتي پرتاپ كرد و خساراتي وارد آورد. دولت آمريكا به اين بهانه كه پرچم آمريكا روي نفتكش بود تصميم به اقدام تلافي جويانه گرفت و در27مهر1366، چهار ناوشكن آمريكايي به جزيره رستم كه پايانه نفتي رشادت در آن بود، اعزام شدنـد. در اين حمله ، تنهـا بيست دقيقـه مهلت داده شد كـه آنجـا را تخليه كنند. آنگاه با توپ‌هاي سنگين، هزار گلوله به آن شليك كردند و چونهنوز بخشي از تأسيسات نفتي پابرجا بود، گروه انفجاري را به جزيره اعزام داشتند كه آن را نيز ويران سازد. سپس يك گروه از كماندوهاي آمريكايي به ميدان نفتي رسالت در شمال جزيره رستم كه مدعي بودند در آن ميدان نفتي، تأسيسات رادار و مخابرات وجود دارد حمله نموده، تأسيسات مستقر در جزيره را نابـود كردند. اين درحالي است كه هيچ گـونه  تأسيسـات نظامي و راداري روي سكوهاي نفتي مذكور  وجود نداشت. تجاوز مسلحانه آمريكا به تماميت ارضي ايران، نقض‌منشور ملل متحد و حقوق بين‌الملل و نقض مجدد ادعاهاي ظاهري آنان در رعايت بي‌طرفي و نقض كليه بندهاي قطعنامه‌هاي شوراي امنيت بود. اين حمله تجاوزكارانه آمريكا به سكوهاي نفتي ايران در خليج‌فارس، واكنش‌هاي متعددي در كشورهاي مختلف به دنبال داشت و برخي كشوها اين اقدام تجاوزكارانه را محكوم كردند.

30 مهر:

صدور قطعنامه مجمع عمومي سازمان ملل متحد درباره جنگ ايران و عراق (1361ش)

بنا به تقاضاي عراق، موضوع جنگ براي اولين‌بار با عنوان تبعات طولاني شدن منازعه مسلحانه بين ايران و عراق، در دستور كار سي و هفتمين اجلاس عمومي سازمان ملل متحد قرار گرفت. مجمع عمومي در30 مهر1361 (22 اكتبر1982م) با119 رأي موافق، 1 رأي مخالف (جمهوري اسلامي ايران)، 15 رأي ممتنع و20 غايب، قطعنامه3/37 را تصويب كرد كه مهم‌ترين اقدام مجمع در قبال جنگ ايران و عراق به حساب مي‌آيد. عنوان اين قطعنامه خود حاكي از آن بود كه آنچه مجمع را وادار به صدور قطعنامه كرد ادامه منازعه است و نه شروع جنگ و تجاوز. همچنين تا زماني كه عراق در داخل خاك ايران پيشروي كرده بود، مجمع، سكوت و انفعال اختيار كرده بود ولي با آزادسازي خرمشهر و عقب‌نشيني و شكست سهمگين رژيم بعث، مجمع به فكر صدور قطعنامه افتاد. وجود تنها يك رأي مخالف به قطعنامه مجمع، جمهوري اسلامي ايران را به كلي از مجمع، در خصوص جنگ عراق با ايران، نااميد كرد.

عمليات عاشوراي4 در منطقه هورالهويزه (1364ش)

عمليات عاشوراي4 با هدف انهدام نيروهاي دشمن در منطقه عملياتي غرب درياچه ام‌النعاج واقع در هورالهويزه توسط سپاه پاسداران و در وسعتي در حدود110 كيلومتر مربع صورت گرفت. در اين عمليات64 پايگاه و7 آبراه در غرب درياچه ام‌العناج آزاد و بيش از صد فروند قايق بزرگ و كوچك و انواع سلاح‌هاي سنگين و نيمه سنگين و چندين انبار مهمات و… از دشمن منهدم شد. به غنيمت گرفتن27 فروند قايق،4 قبضه خمپاره‌انداز،2 قبضه توپ ضدهوايي و تعداد زيادي سلاح دوشكا و آرپي‌جي هفت از ديگر نتايج اين عمليات بود. در اين عمليات، دشمن بيش از سيصدنفر كشته و زخمي به جاي نهاد،25 پايگاه منهدم شد، يك فروند هواپيماي دشمن سقوط كرد و110 كيلومتر مربع از زمين‌هاي منطقه آزاد شد.